Heelkundige technieken

Er bestaan verschillende heelkundige technieken voor de behandeling van cataract.

De phaco-emulsificatie met kleine incisie, (waarbij het achterste lenskapsel op zijn plaats blijft en een nieuwe lens in de kapselzak wordt geplaatst) is de meest moderne methode.

Met de phaco-emulsificatie techniek wordt de troebele cataracteuze lens met een sonde die 20.000 maal trilt per seconde geëmulsifieerd en daarna worden de brokstukken opgezogen. Het voordeel van deze methode ligt in het feit dat de chirurg slechts een opening van 3mm in het oog dient te maken. Soms wordt deze opening vergroot om de kunstlens te plaatsen.

Deze methode van werken biedt een vluggere wondheling zodat de patiënt praktisch onmiddellijk na de ingreep zijn normale activiteiten kan hernemen.

Deze techniek herstelt ook de normale verhoudingen in het oog. Het enige nadeel is dat het achterste kapsel, dat niet wordt verwijderd, maanden of jaren na de ingreep kan vertroebelen zodat het gezicht opnieuw verslechtert en men de indruk heeft dat de cataract terugkomt. In dit geval kan deze vertroebeling verholpen worden door de "Yag laser", een behandeling die gebeurt in het kabinet, niet pijnlijk is en slechts enkele minuten vraagt.


Wanneer de cataract wordt verwijderd, moet de chirurg een nieuwe lens voorzien om zo het gezichtsvermogen te herstellen.

Vóór de moderne lensimplantatie moest de cataractpatiënt dikke en zware afakieglazen dragen. Deze glazen waren storend op cosmetisch vlak, gaven slechts een zeer beperkt gezichtsveld en veroorzaakten een abnormale vergroting.

Contactlenzen waren al een duidelijke verbetering, maar irriteren soms het oog en zijn moeilijk te manipuleren.
De beste methode is dan ook het inbrengen van een intra-oculaire kunstlens, die de troebele cataractlens vervangt.
Een dergelijke lens heeft een diameter van ± 12 mm, een dikte van 0,5 mm en een brekend vermogen dat aangepast is aan het oog.
Deze ingreep dient slechts éénmaal te worden uitgevoerd en aan een oog dat op deze wijze wordt geopereerd, merkt men uitwendig niets.

Implantlenzen

Met de moderne operatietechniek kan een kunstlens worden ingeplant in 99% van de cataractgevallen. Daar de lensbreking voor elk oog verschillend is, wordt vóór de ingreep een A- en B-scan ultrasonografisch onderzoek uitgevoerd om de ooglengte te bepalen en om de achterliggende oogstructuren te onderzoeken. Dit laat toe de dioptrische waarde van de te implanteren lens te berekenen door middel van de computer.

Tegenwoordig zijn er ook verschillende typen implantlenzen op de markt. Zo worden er in sommige gevallen bifocale implantlenzen gebruikt. Met dit type lenzen heeft de patiënt zowel op afstand als voor nabij een scherp beeld en dient hij in sommige gevallen géén bril meer te gebruiken na de ingreep. Een dergelijke lens geeft dan wel een vermindering van de contrastgevoeligheid.

Soms verkiest de chirurg een plooibare lens te gebruiken. Met dit type lens kan de incisie zeer klein worden gehouden en wordt de lens in geplooide of vervormde toestand in het oog gebracht.

In de meeste gevallen wordt gebruik gemaakt van de kleine incisiechirurgie. Met een kleine incisie (3 mm opening voor de phaco-emulsificatie) is er minder prikkeling van het oog en minder vervorming of astigmatisme na de ingreep. Met deze methode dient meestal geen hechting meer voor wondsluiting te worden voorzien.
Met Clear Lens Extraction wordt de lens van de patiënt vervangen door een implantlens die dezelfde sterkte heeft als het brilglas. Deze techniek wordt gebruikt voor de behandeling van zware afwijkingen van verziendheid of bijziendheid.

Secundaire lens-implantatie

Personen die reeds een cataractingreep ondergingen volgens de oude methode en een dikke cataractbril of een contactlens kregen, kunnen achteraf ook nog met een lensimplant worden geholpen via secundaire lensimplantatie.